Sien Godderis 

'Heerlijk zijn de onvolkomenheden, de krassen en de ruis op de ziel, alsook het VUIL dat meekomt. Er ontstaan herinneringen, ervaringen en genestelde indrukken, die door het vorderen van de tijd een zekere verstoring ondergaan. Wat overblijft zijn artefacten, samengebundelde verwrongen gedachten'

Vanuit een fascinatie voor het 'minder zichtbare' en het 'rauwe' creëer ik een subjectieve realiteit waarin essentiële emoties als geluk en verdriet zich op een eigenzinnige manier met elkaar verhouden. Samengevat is mijn werk een onderzoek naar de onzichtbare gelaagde opbouw van menselijke kwetsbaarheid. Ik verken hierbij de velden van vrouwelijkheid, seksualiteit,  innerlijke conflicten en de effecten hiervan op het sociale gedrag en aanvaarde sociale normen in de maatschappij .   

Bij dit onderzoek betrek ik het materiële rondom me.
Opgeleid als restaurator kom ik in mijn vakgebied nauw in contact met de (geromantiseerde) schoonheid van schade en degradatie. Deze aftakeling laat een doorkijk zien naar de noodzakelijk materiële opbouw van het object. Daardoor  wordt de aanwezigheid en het bestaansrecht van het object voor mij veel tastbaarder.

------------------------------------------------------------

Hilde Van Canneyt, oktober 2021 

De sculpturen van beeldenmaker SIEN GODDERIS (1979) zijn een projectie van haar innerlijke zijn. Haar entresol is niet vrolijk, eerder rauw en melancholisch. Het zijn existentiële verstoorde herinneringen die vanuit haar eigen leven aansluiten en verlangen naar diepere connectie. Haar insteek gaat over hoe je als mens in elkaar zit, je rugzak, over voortkabbelend lief en leed, wat je toont en wat je bemantelt; kortom: het oncomfortabele gevoel van being a humanbeing.
Ook vrouwelijkheid en seksualiteit wordt in haar werk afgetast. Het is zowel een fragiel narratief als universeel verhaal: beeldhouwen vanuit de eigen reflectie om verbondenheid te genereren. Eveneens is het een subtiele confrontatie met de kijker die ze tot verwondering uitnodigt naar haar ongeremde kracht en verbeelding te kijken.

Er zit een lijn in de gevoelsmatigheid van haar structuren, maar niet in het onderwerp, de materie of de vorm. Verschillende vormentalen worden bij elkaar gevoegd, er is geen eenduidige stijl. Open en gesloten vormen, (deels) figuratief en abstract wisselen elkaar af. Vertrekpunt en opbouw - meestal in klei - blijft instinctief en ongeordend. Vormen en materialen worden intuïtief naar haar hand gezet. Zo zijn haar sculpturen veruiterlijkingen van dingen die in het onderbewustzijn vermaledijd zijn. Deze hebben duidelijke uitwendige structuren en schrifturen en worden afgewerkt met potlood en inkt: transparantie versus gelaagdheid zorgen voor interessante oppervlakken. Siens' sculptuurstillevens hebben inherent symbolische (vanitas)motieven. Denk aan de fallus himself, alsook vogels, schubbenmotieven en ex-voto motieven. 
Naar eigen zeggen, zijn haar werken artefacten: verstoringen, wat blijft hangen, als een kunstmatig verschijnsel waar je niet vanaf geraakt. Denk aan titels als: Fence, Happy armour of The mental supports.


Cover en artikel, kunstletters, januari 2021 . K

Project Inside/Out 2020, kasteel Borluut, Sint -Denijs-Westrem, Gent

In de opstelling voor de tentoonstelling 'INSIDE/OUT' wordt de christelijke iconologie waarin Jan Van Eyck zijn oeuvre zich situeert, vertaald naar een hedendaagse expliciete beeldtaal. 

2019, Expo 'Nature morte contemporaine', Atelier 2, Villeneuve d'Asque

 "Experiment in the revival of organismen", is een titel van een Russische film uit 1940 die de evolutie laat zien van het onderzoek naar het ontstaan ​​van dode organismen. Het is een krachtige verwijzing naar de reconstructie van basisgrondstoffen en organische vormen en naar de zoektocht naar compositie, interactie tussen vormen en deze nieuw leven in te blazen.

Expo Onverbloemd, 2019, Diksmuide. 

2020,  galerie KUNSTWERKKUNST, Gent 'My daily objects'.
Solo opstelling met wandobjecten en kleine sculpturen.
Werkatelier op locatie.